မဂၤလာပါ ... ႂကြေရာက္လာၾကေသာ မိတ္သဂၤဟအေပါင္းတို႔ကို "ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားကြန္ယက္" ဆိုဒ္မွ ေႏြးေထြးစြာျဖင့္ ႀကိဳဆိုပါတယ္ခင္ဗ်ာ....

၁၂၁ ႀကိမ္ေျမာက္ ေမေဒးေန႔ အခမ္းအနားမ်ား က်င္းပ

ယေန႔က်ေရာက္သည့္ (၁၂၁) ႀကိမ္ေျမာက္ ကမၻာ့အလုပ္သမားေန႔ (ေမေဒး) အခမ္းအနားကို ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္တြင္ (၃)ေနရာခြဲ၍ ဒီကေန႔ မနက္ပိုင္းတြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္။

၁၂၁ ႀကိမ္ေျမာက္ ေမေဒးေန႔ က်င္းပေနစဥ္ (ဓါတ္ပုံ-႐ုိးမ ၃)

၁၂၁ ႀကိမ္ေျမာက္ ေမေဒးေန႔ က်င္းပေနစဥ္ (ဓါတ္ပုံ-႐ုိးမ ၃)

ယင္းအခမ္းအနားမ်ားကို ထိုင္း-ျမန္မနယ္စပ္အေျခစိုက္ အလုပ္သမားေရးေဆာင္ရြက္ေနၾကသည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား (၁၅) ခုတို႔က ပူးေပါင္းကာ ေရာင္ျခည္ဦး အလုပ္သမားမ်ားအဖြဲ႔႐ံုးတြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သလို ျမန္မာႏိုင္ငံ အလုပ္သမား ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးအဖြဲ႔ (BLSO) ကလည္း ေမေဒးေန႔ အခမ္းအနားက်င္းပခဲ့သည္။

မဲေဆာက္ၿမိဳ႕လယ္ အစိုးရအထက္တန္းေက်ာင္းတြင္ (၁၂၁) ႀကိမ္ေျမာက္ ေမေဒးေန႔ အထိမ္းအမွတ္အခမ္းအနား တရပ္ကို တပ္ခ္ခရုိင္ဝန္ကိုယ္တုိင္ တက္ေရာက္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီး အလုပ္သမားအေရး လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ ထိုင္းစက္မႈလုပ္ငန္းရွင္မ်ားအသင္းတို႔က က်င္းပခဲ့သည္။

ယင္းအခမ္းအနားတြင္ ေရြ႕ေျပာင္းျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ ေဘာလံုးပြဲ၊ ပိုက္ေက်ာ္ျခင္းစသည့္ အားကစားၿပိဳင္ပြဲမ်ားအျပင္ ျမန္မာ့႐ိုးရာ အဆိုအကမ်ားႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာက်င္းပခဲ့ၿပီး ျမန္မာေရြ႕ေျပာင္း အလုပ္သမား (၆၀၀)ေက်ာ္ တက္ေရာက္ခဲ့သည္။

ေမေဒးေန႔ အခမ္းအနားက်င္းပရျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေရာင္ျခည္ဦး အလုပ္သမားမ်ားအဖြဲ႔ ႐ံုးတာဝန္ခံ ကိုမ်ဳိးေဇာ္က “ဒီေန႔ဟာ က်ေနာ္တုိ႔ အလုပ္သမားေတြအတြက္ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ တေန႔ပါ၊ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းတရာေက်ာ္က အလုပ္သမားအခြင့္အေရးေတြအတြက္ အသက္ေသြးေခၽြးေတြ ေပးဆပ္ခဲ့တဲ့ သူေတြကို ဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ က်င္းပတာ ျဖစ္တယ္” ဟုေျပာသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ျမန္မာေရြ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားသန္းခ်ီလာေရာက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနလွ်က္ရွိၿပီး အလုပ္ရွင္မ်ား၏ ဖိႏွိပ္မႈ၊ အလုပ္သမားအခြင့္အေရး ဆံုးရံႈးမႈမ်ားကို ခံစားေနရသည္ဟု ၎က ဆက္ေျပာသည္။

ထိုင္းအလုပ္သမားဝန္ႀကီးဌာနက တပ္ခ႐ိုင္ မဲေဆာက္ေဒသတြင္းမွာ တေန႔အလုပ္ခ်ိန္ (၈)နာရီအတြင္း လုပ္ခေၾကးေငြ (၁၆၂) ဘတ္ေပးရန္ သတ္မွတ္ျပဌာန္းထားေသာ္လည္း လက္ရွိအလုပ္သမားေတြ အဆိုပါရပိုင္ခြင့္မ်ား ဆံုး႐ႈံးေနရသည့္ အေျခအေနကို မဲေဆာက္ေဒသတြင္း အထည္းခ်ဳပ္စက္႐ံု အလုပ္သမားတဦးက “တေန႔ကို အလုပ္ခ်ိန္က မနက္ (၈)နာရီကေန ည (၁၂) နာရီထိ ဆင္းရတယ္။ ေအာ္ဒါက်တယ္ဆိုၿပီး တခ်ဳိ႕ရက္ေတြဆို မိုးတလင္းလုပ္ရတယ္။ လုပ္အားခကက်ေတာ့ ဒါဇင္စား ေပးတယ္၊ ထိုင္းအစိုးရသတ္မွတ္တဲ့ တရက္လုပ္အားခႏႈန္းနဲ႔ မရဘူး တေန႔လံုးလုပ္မွ (၈၀)ေလာက္ပဲရတယ္၊ က်န္းမာေရးမေကာင္းဘူးဆိုလည္း သူတို႔ အလုပ္က်တဲ့ရက္ဆိုရင္ ခြင့္မရဘူး ဘယ္ေဆးခန္းမွလည္း လိုက္ပို႔တာ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္တာ မရွိဘူး အဲဒီအခြင့္အေရးေတြ ဆံုး႐ႈံးေနတုန္းဘဲ”ဟု ေျပာသည္။

အလုပ္သမားမ်ားအေနျဖင့္ ယခုကဲ့သုိ႔ အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္သက္ဆုိင္သည့္ အခမ္းအနားကို တက္ေရာက္သင့္ေၾကာင္း ကိုမ်ဳိးေဇာ္က “က်ေနာ္တို႔ ေရြ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြအေနနဲ႔ ဒီလိုအခမ္းအနားကို ပူးေပါင္းပါဝင္ဖို႔ တိုက္တြန္းေျပာခ်င္ပါတယ္၊ ဒီအခမ္းအနားကေန အလုပ္သမားေတြ ဆံုး႐ံႈးေနရတဲ့ အခြင့္အေရးေတြ၊ ဖိႏွိပ္ခံရမႈေတြအတြက္ စိတ္ဓါတ္ခြန္အားေတြကို ဒီလိုအခမ္းအနားေတြက ေပးေနတာပါ” ဟု ေျပာသည္။

ထို႔အျပင္ ေရာင္ျခည္ဦး အလုပ္သမားအဖြဲ႔အေနျဖင့္ အလုပ္သမား၏ ဆံုးရံႈးေနသည့္အခြင့္အေရးမ်ားအတြက္ လိုက္လံေဆာင္ရြက္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ေပးေနလွ်က္ရွိၿပီး ၂၀၁၀-၁၁ ခုႏွစ္အတြင္း ဆဝါဒီကမ္တြင္ (၁၀)မႈ၊ တရား႐ံုးတြင္ (၄) မႈ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေၾကာင္း ကိုမ်ဳိးေဇာ္က ေျပာသည္။

“အမႈေတြက အလုပ္ရွင္ေတြက အလုပ္သမားအေပၚခ်ဳိးေဖာက္တဲ့ အမႈေတြျဖစ္လို႔ အလုပ္သမားေတြအေနန႔ဲ အလုပ္သမားေရးေဆာင္ရြက္ေနတဲ့အဖြဲ႔ေတြကို တိုင္ၾကားဖို႔ လိုပါတယ္။ အလုပ္ရွင္ေတြက အမႈၾကာေအာင္ အခ်ိန္ဆြဲထားတာေတြေတာ့ ရွိတယ္” ဟုေျပာသည္။

ထို႔အျပင္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD)က ယေန႔က်ေရာက္သည့္ ေမေဒးေန႔အတြက္ ထုတ္ျပန္ေၾကညခ်က္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း အၿမဲတမ္းအလုပ္သမားအက်ဳိး ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္သြားမည့္ ႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ အလုပ္သမားအစည္းအ႐ံုးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ယမန္ေန႔က ေၾကညာခဲ့သည္။

ရိုးမ ၃ သတင္းဌာနမွ ထပ္မံေဖာ္ျပပါသည္၊

အလုပ္သမားသမဂၢမ်ား ဖဲြ႔စည္းခြင့္ရေရး ေတာင္းဆို

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အလုပ္သမားသမဂၢ တည္ေထာင္ခြင့္မရွိတာ ႏွစ္အေတာ္ ၾကာျမင့္ေနၿပီ ျဖစ္ၿပီး ဒီကေန႔အထိ အလုပ္သမား အခြင့္အေရးေတြ ကန္႔သတ္ခံေနရေၾကာင္း ဒီေန႔ က်ေရာက္တဲ့ ၁၂၁ ႀကိမ္ေျမာက္ ကမၻာ့အလုပ္သမားေန႔ (ေမေဒးေန႔) မွာ အလုပ္သမားအေရး လႈပ္ရွားသူေတြက ေျပာဆိုလိုက္ ပါတယ္။

(Photo: AFP)

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ အထည္စက္႐ံုတခုတြင္ အလုပ္သမားမ်ားကို ေန႔လည္စာ စားခ်ိန္ ေတြ႕ရပံု ျဖစ္ပါသည္။ (Photo: AFP)

ကမၻာ့ အလုပ္သမားအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ (ILO) နဲ႔ သေဘာတူ လက္မွတ္ေရးထိုးထားတဲ့ စာခ်ဳပ္အတိုင္း အလုပ္သမားေတြရဲ႕ အခြင့္အေရး ကာကြယ္ေပးဖို႔ ျမန္မာအမ်ိဳးသား အလုပ္သမားမ်ားသမဂၢ ေပၚေပါက္ေရး ႀကိဳးပမ္းသူမ်ားအဖြဲ႔ (MNTU) က ေတာင္းဆိုလိုက္ပါတယ္။ အဖဲြ႔ရဲ႕ေျပာခြင့္ရသူ ေဒၚေအးျမင့္သန္းက အာအက္ဖ္ေအကို အခုလို ေျပာျပပါတယ္။

“က်မတုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာလည္းပဲ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တဲ့ အလုပ္သမား သမဂၢ၊ လယ္သမားသမဂၢေတြကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဖြဲ႔စည္းခြင့္ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါ့ျပင္ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဥပေဒမွာလည္း အလုပ္သမားေတြအတြက္ အာမ,ခံႏုိင္မယ့္၊ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ ေကာင္းက်ိဳးေတြကို ေရွးရွဳမယ့္ ဥပေဒေတြကို ဥပေဒေတြကိုပဲ ျပ႒ာန္းသင့္ပါတယ္။ ဒီႏွစ္ခုကိုပဲ မီးေမာင္းထိုးျပခ်င္ပါတယ္”

အရပ္သားအစိုးရသစ္ ျဖစ္လာရင္ အလုပ္သမားသမဂၢေတြ ဖဲြ႔စည္းခြင့္ ျပဳမယ္လို႔ အလုပ္သမား ဝန္ႀကီးဌာန တာဝန္ရွိသူေတြ ေျပာဆိုထားတဲ့အတိုင္း အလုပ္သမားသမဂၢမ်ား ဖဲြ႕စည္းခြင့္ဆိုင္ရာ ဥပေဒကို သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အေနနဲ႔ အျမန္ဆံုး ထုတ္ျပန္ေပးဖို႔ လိုအပ္ေၾကာင္းလည္း MNTU ရဲ႕ေၾကညာခ်က္မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

အလားတူ (၁၂၁) ႀကိမ္ေျမာက္ ကမၻာ့အလုပ္သမားေန႔ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ အလုပ္သမားမ်ား ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ (ျမန္မာႏိုင္ငံ)၊ ျပည္ပအေျခစိုက္ ျမန္မာအလုပ္သမား သမဂၢမ်ားအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ (FTUB)၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ အလုပ္သမား ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးအဖဲြ႔ BLSO တို႔ကလည္း ေၾကညာခ်က္ေတြ အသီးသီး ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာလည္း ရင္ဂို (RENGO) ဂ်ပန္ အလုပ္သမားသမဂၢမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က စီစဥ္တဲ့ ဂ်ပန္ အလုပ္သမားထု စည္းေဝးပြဲကို တိုက်ိဳၿမိဳ႕ ယိုယိုးဂိ ပန္းျခံမွာ က်င္းပခဲ့ရာမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အလုပ္သမားသမဂၢလည္း တက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။

အလားတူ ဒီကေန႔ က်ေရာက္တဲ့ ႏုိင္ငံတကာ အလုပ္သမားေန႔ကုိ ဂုဏ္ျပဳ ႀကိဳဆုိတဲ့အေနနဲ႔ ပုသိမ္ၿမိဳ ့မာတ ရပ္ကြက္အတြင္း အလုပ္သမားတခ်ိဳ႕ စုရုံးခဲ့ၾကၿပီး အလုပ္သမားေန႔ အထိမ္းအမွတ္ ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကတယ္လုိ႔ သတင္း ရရွိပါတယ္။

ဒီ အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနားကုိ တက္ေရာက္သူ အမ်ားစုဟာ ကာယလုပ္သားေတြ ျဖစ္တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ အလုပ္သမား အခြင့္အေရး ကာကြယ္ေရးနဲ႔ အလုပ္သမားသမဂၢ ေပၚထြန္းေရးေတြကုိ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ ေဆာင္ရြက္သြားမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးေဆာင္ လုပ္ကုိင္သူေတြက ေျပာဆုိခဲ့ၾကပါတယ္။

မေကြးတိုင္း ေရနံေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္ NLD အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဝင္ေတြဟာလည္း ေရစႀကိဳၿမိဳ႕နယ္ မီးေဘးကယ္ဆယ္ေရး အလွဴေငြနဲ႔ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးမွာ အဖမ္းဆီးခံရၿပီး ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္ က်ခံေနရတဲ့ ဦးဣႆရိယ ေခၚ ဦးပဥၥင္း ေဂ်ာင္းေဂ်ာင္းရဲ႕ မိသားစုကို ေထာက္ပံ့ေရး အကူအညီေတြ ဒီကေန႔ ေပးအပ္ခဲ့ပါတယ္။ ေရနံေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္ NLD စည္းရံုးေရးေကာ္မတီ ဒုတိယ ဥကၠ႒ ေဒၚခင္ေစာေဌးအိမ္မွာ ေမေဒးေန႔ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ဒီေန႔ မြန္းလြဲပိုင္းက ေတြ႔ဆံုၿပီး လွဴဒါန္းခဲ့တာလို႔ NLD အဖြဲ႔ဝင္ ဦးတင့္လြင္က ေျပာျပပါတယ္။

RFA သတင္းဌာနမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္၊

ခြဲျခားဖိႏွိပ္ေရး အက်ႌ

သန္းထိုက္ဦး Wednesday, 27 April 2011

ထိုင္းႏိုင္ငံေတာင္ပုိင္း ဖန္းငခ႐ုိင္၊ ခူရဘူရီၿမိဳ႕နယ္မွာ ရွိတဲ့ နမ့္မယြန္း နယ္ေျမမွာ လာေရာက္ အလုပ္လုပ္ကုိင္ေနတဲ့ ျမန္မာ အလုပ္သမားေတြကို နယ္ေျမခံ ရဲေတြက ယခုႏွစ္ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းမွာ ဥပေဒအသစ္တခု ထုတ္ျပန္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့့ အလုပ္ကေန အျပင္ကုိထြက္တဲ့ အခါတိုင္း လိေမၼာ္ေရာင္ အက်ႌလက္ျပတ္ေတြကုိ အေပၚက ထပ္ၿပီး ၀တ္ဆင္သြားလာၾကဖို႔ပါ။

life-mm-workers

တရားဝင္ အလုပ္သမားလက္မွတ္၊ ယာယီ ပတ္စပို႔မ်ား ရွိသည့္တိုင္ လိေမၼာ္ေရာင္ အက်ႌမ်ား ဝတ္ဆင္သြားလာေနရေသာ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား (ဓာတ္ပံု - သန္းထိုက္ဦး / ဧရာဝတီ)

ဒီဥပေဒဟာ ထိုင္းအာဏာပိုင္ေတြက ျမန္မာအလုပ္သမားေတြကို ဖိႏွိပ္ခြဲျခားဆက္ဆံတာ ျဖစ္တယ္လို႔ လူ႔အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားသူေတြက ေဝဖန္ၾကပါတယ္။

လိေမၼာ္ေရာင္ အက်ႌလက္ျပတ္ေတြ ၀တ္ဆင္ဖို႔ ဥပေဒထုတ္ထားတဲ့ အဲဒီ နမ့္မယြန္းေဒသမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ခန္႔မွန္းေျခ လူဦးေရ ၁ ေသာင္းခန္႔ ရွိပါတယ္။

အဓိက အလုပ္ေတြကေတာ့ ေရလုပ္ငန္း၊ ေဆာက္လုပ္ေရး၊ စားေသာက္ဆိုင္ စတာေတြမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာကုိ အလုပ္လာလုပ္ၾကတဲ့သူေတြဟာ ထား၀ယ္ တိုင္းရင္းသားေတြ အမ်ားဆံုးျဖစ္ၿပီး ရန္ကုန္နဲ႔ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕က လာၾကတဲ့ သူေတြလည္း ရွိပါတယ္။

တကယ္က လိေမၼာ္ေရာင္အျပင္ တျခားအေရာင္ေတြကိုလည္း လုပ္ငန္းအလိုက္ ခြဲၿပီး ဝတ္ခိုင္းပါေသးတယ္။ ေရလုပ္သား လုပ္ကိုင္ေနသူကို လိေမၼာ္ေရာင္၊ ေစ်းဆိုင္ေတြမွာ ေစ်းေရာင္းေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြကုိ အျပာေရာင္၊ ေဆာက္လုပ္ေရး အလုပ္သမားေတြကို အညိဳေရာင္ ၀တ္ဆင္ရမယ္ဆိုၿပီး ေဒသခံရဲေတြက ထုတ္ျပန္ထားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ဒီလို အေရာင္ေတာက္ေတာက္နဲ႔ အက်ႌေတြ မ၀တ္မေနရ ဥပေဒကုိ ထိုင္းရဲေတြက ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းကတည္းက စတင္ထုတ္ျပန္ခဲ့ၿပီး အက်ႌတထည္ကုိ ဘတ္ေငြ ၂၀၀ နဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြကုိ မ၀ယ္မေနရ ေရာင္းခ်ေပးခဲ့သလို၊ ထိုင္းလုပ္ငန္းရွင္ေတြက တဆင့္လည္း ေရာင္းခိုင္းပါတယ္။

အက်ႌေနာက္ေက်ာမွာလည္း ထိုင္းလုပ္ငန္းရွင္ရဲ႕နာမည္နဲ႔ လုပ္ငန္းအမ်ဳိးအစားေတြကုိ ထုိင္းစာေတြနဲ႔ ထင္ထင္ရွားရွား ေရးထားပါတယ္။

အလုပ္သမား လက္မွတ္န႔ဲ ယာယီ ပတ္စပို႔ေတြ ကိုင္ထားတဲ့ တရားဝင္ အလုပ္သမားေတြျဖစ္ေပမယ့္ သူတို႔ သတ္မွတ္တဲ့အတိုင္း အက်ႌ မ၀တ္တဲ့လူေတြကုိ ေဒသခံ ရဲေတြက လိုက္ဖမ္းတယ္လို႔ အဲဒီမွာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ဖြင့္ထားတဲ့ ကိုအလီက ေျပာပါတယ္။

ကိုအလီက “တရား၀င္ အလုပ္သမား လက္မွတ္လည္း ရွိတယ္၊ ယာယီ ပတ္စပို႔လည္း ရွိတယ္။ အဲဒါေတာင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားလို႔မရဘူး။ သူတို႔ သတ္မွတ္ေပးထားတဲ့အက်ႌ ၀တ္ရတယ္။ အက်ႌမ၀တ္တဲ့ လူေတြဆိုရင္ ရဲကားလာၿပီး ကားေပၚ အားလံုးေခၚတင္သြားတယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။

အက်ႌဝတ္သည့္တိုင္ အျပစ္ရွာခံရပံုကိုလည္း ကိုအလီက “အက်ႌၾကယ္သီးတပ္တာ မွားရင္လည္း ဖမ္းၿပီး ဒဏ္ေငြ႐ိုက္တယ္။ အက်ႌမဲေနရင္လည္း အက်ႌသန္႔သန္႔ ရွင္းရွင္း မ၀တ္ဘူးဆိုၿပီးေတာ့ ဒဏ္ေငြ႐ိုက္တယ္။ ဖမ္းတဲ့အခါမွာ အလုပ္သမား ကတ္ျပားကို ထုတ္ျပတယ္။ ထုတ္ျပေတာ့ ရဲက မင္းတို႔ဆီက အလုပ္သမားကတ္ျပား ၾကည့္ဖို႔ မဟုတ္ဘူး၊ အက်ႌ ဘာေၾကာင့္ မ၀တ္လဲ၊ မ၀တ္လို႔ ဖမ္းတယ္ဆိုၿပီး အဲဒီလိုလုပ္တယ္” လို႔ ေျပာျပပါတယ္။

အဖမ္းခံရတဲ့ အလုပ္သမားေတြဟာ လက္မွတ္ အေထာက္အထားရွိရင္ ရဲကို ဘတ္ေငြ ၁၀၀ (၂၈၀၀ က်ပ္) ကေန ၅၀၀ (၁၄၀၀၀ က်ပ္) အထိ ေပးေဆာင္ရၿပီး လက္မွတ္မရွိတဲ့ သူေတြဆိုရင္ေတာ့ အနည္းဆံုး ဘတ္ေငြ ၃၀၀၀ (က်ပ္ ၈ ေသာင္းခြဲ) ေလာက္အထိ ေပးရပါတယ္။

ကိုအလီက “ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ လေလာက္က အရမ္း ဖမ္းတယ္။ အခု ဒီလမွာ မဖမ္းေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အက်ႌကေတာ့ ၀တ္ေနရတုန္းပဲ။ ဘယ္အခ်ိန္ ဖမ္းမလဲဆိုတာမသိေတာ့ ၀တ္ေနရတယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။

တခ်ဳိ႕အလုပ္သမားေတြက အက်ႌေတြကုိ ၀တ္ဆင္ၿပီး ေစ်း၀ယ္ထြက္တာရွိေပမယ့္ အမ်ားစုကေတာ့ ရဲေတြ ဝတ္ခိုင္းတဲ့အတိုင္း အက်ႌေတြကုိ မ၀တ္ခ်င္ၾကဘူးလို႔ သိရပါတယ္။

ေရလုပ္သား ကိုကပၸလီက “အလုပ္သမားေတြ မ၀တ္ခ်င္ဘူး ဆိုတာက သြားသြားလာလာ ဆိုင္ေတြမွာ ထိုင္တဲ့အခါ ဒီအက်ႌ အခံႀကီးနဲ႔ ႐ိႈးပ်က္တယ္ေပါ့ေနာ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ မ၀တ္ခ်င္ၾကတာ” လို႔ ေျပာပါတယ္။

အက်ႌမ၀တ္ရင္ ဖမ္းတယ္ဆိုေတာ့ ညစ္ပတ္လို႔ ေလွ်ာ္လိုက္ျပန္ရင္လည္း ၀တ္စရာ မရွိေၾကာင္း၊ အက်ႌေျခာက္မွပဲ ျပန္၀တ္ၿပီး အျပင္ထြက္ရမယ့္ ပံုစံမ်ဳိးျဖစ္ေနေၾကာင္း ကိုကပၸလီက ဆက္ေျပာပါတယ္။

တခ်ဳိ႕အလုပ္သမားေတြဆို တလမွာ ၂ ႀကိမ္ေလာက္ အဖမ္းခံရတာေတြလည္း ရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

အသက္ ၄၀ ေက်ာ္ ေရလုပ္သားတဦးရဲ႕ ဇနီးက “ရဲက အက်ႌမ၀တ္လို႔ အိမ္တန္းလ်ားမွာ လိုက္ဖမ္းေတာ့ အိမ္ထဲကုိ၀င္ေျပးတာ ျမန္သြားလို႔။ အဲဒါ အိမ္ကုိလက္ညိဳးထိုးၿပီးေတာ့ ရဲကေျပာတယ္၊ နင္တို႔ ျမန္မာေတြ ညထြက္ရင္လည္း အက်ႌ၀တ္တဲ့၊ မ၀တ္ရင္ ျမန္မာျပည္ကုိ ျပန္ပို႔မယ္လို႔ ေျပာတယ္” လို႔ ဆိုပါတယ္။

အဲဒီေဒသမွာ ဆုိင္ကယ္တကၠစီ ေမာင္းေနတဲ့ ထိုင္းလူမ်ဳိးေတြကလည္း အလုပ္သမားေတြ ၀တ္ဆင္ရတဲ့ လိေမၼာ္ေရာင္နဲ႔ တူေနလို႔ မၾကာေသးခင္ကမွ အက်ႌအေရာင္ကို အစိမ္းႏုေရာင္ ေျပာင္းလိုက္ၾကတယ္လို႔ ေဒသခံေတြက ေျပာပါတယ္။

ရဲေတြကေတာ့ အက်ႌ၀တ္ခိုင္းတာဟာ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြ မူးယစ္ၿပီး ျပႆနာတက္တဲ့အခါ ဘယ္အလုပ္႐ံုမွာ လုပ္တယ္ဆိုတာသိေအာင္ အခုလို တင္းက်ပ္တာလို႔ အေၾကာင္းျပပါတယ္။

ထုိင္းႏိုင္ငံ ေတာင္ပုိင္း ဖန္းငခ႐ိုင္ အေျခစိုက္ Grassroots Human Rights Education and Development (GHRED) အဖြဲ႔ အမႈေဆာင္ ဒါ႐ုိက္တာ ဦးထူးခ်စ္က ဘယ္လို အေျခအေနေၾကာင့္ အက်ႌ၀တ္ခိုင္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေျခခံ လူ႔အခြင့္အေရးကို ခ်ဳိးေဖာက္တယ္လို႔ပဲ ျမင္ေၾကာင္း ဧရာ၀တီကို ေျပာပါတယ္။

“ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ သူတို႔အေနနဲ႔က လံုၿခံဳေရးအရပဲ ျဖစ္ေစ၊ ဘယ္အလုပ္သမားက ဘယ္အလုပ္ရွင္ရဲ႕ အလုပ္သမားေတြျဖစ္ေၾကာင္း သူတုိ႔က စစ္ေဆးခ်င္တာပဲျဖစ္ေစ အဲဒါကုိ တျခားနည္းလမ္းေတြနဲ႔ လုပ္လို႔ရတာပဲ။ တိရိစာၦန္ေတြလို ဒါမွမဟုတ္ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ အရာေတြလို သတ္မွတ္ၿပီး အက်ႌ၀တ္ခိုင္းတယ္ဆိုတာက လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဒါလံုး၀ သဘာ၀က်တဲ့ လုပ္ရပ္တခု မဟုတ္ပါဘူး” လို႔ ဦးထူးခ်စ္က ဆိုပါတယ္။

ထုိင္းႏုိင္ငံ ေတာင္ပုိင္းေဒသေတြမွာ အာဏာပုိင္ေတြက လြန္ခဲ့တဲ့ ၄ ႏွစ္ေလာက္က ျပည္နယ္လံုၿခံဳေရး ဥပေဒအရ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြ ညဘက္ အျပင္မထြက္ရ အမိန္႔အျပင္ လူ ၅ ေယာက္ထက္ ပိုၿပီး မစုေဝးရ၊ မိုဘိုင္းဖုန္း မကိုင္ရ စသည္ျဖင့္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

ဦးထူးခ်စ္ကေတာ့ “ဒါဟာ ေဒသခံ အာဏာပိုင္ေတြ တရား၀င္ အဂတိ လိုက္စားမႈေတြကုိ လြယ္လြယ္ကူကူ လုပ္ႏိုင္ေအာင္ ျပဌာန္းတဲ့ ဥပေဒပဲလို႔ ျမင္တယ္”လို႔ ေျပာပါတယ္။ ။

ဧရာ၀တီ သတင္းဌာနမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္၊

စကၤာပူက ျမန္မာအိမ္တြင္းမႈအလုုပ္သမေတြရဲ့ ဘ၀ တေစ့တေစာင္း





စကၤာပူက ျမန္မာအိမ္တြင္းမႈအလုုပ္သမေတြရဲ့ ဘ၀ တေစ့တေစာင္း
မိုုးမခအေထာက္ေတာ္ စကၤာပူ
ဧျပီ ၂၃၊ ၂၀၁၁
အခုု ေျပာခ်င္တာက အယင္လတုုန္းက ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးေတြအခ်ဳိ႔ စကၤာပူျပည္ပမွာ အိမ္တြင္းမႈအလုုပ္သမ (ရိုုးရိုုးအေခၚ - အိမ္ေဖာ္) အျဖစ္ အလုုပ္ပြဲစားေတြကတဆင့္ လာေရာက္ အလုုပ္လုုပ္ကိုုင္ေနၾကတဲ့ အေၾကာင္းကိုု ဆက္ေရးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စကၤာပူက အလုုပ္ေအဂ်င္စီ၊ စကၤာပူ အစုုိးရ၊ စကၤာပူက အိမ္ေထာင္စုုမ်ား (ျမန္မာမိသားစုုေတြ အပါအ၀င္) က အိမ္တြင္းမႈအလုုပ္သမ ေစ်းကြက္ကိုု အားေပးတယ္၊ လိုုအပ္တယ္။ သည္လုုပ္ငန္းဟာ အစုုိးရ၊ အိမ္ေထာင္စုု၊ အလုုပ္သမားေအဂ်င္စီ၊ အလုုပ္သမားမ်ားအတြက္ ၀င္ေငြ ေဒၚလာ စကၤာပူ သန္းခ်ီတဲ့ စီးပြားေရးလုုပ္ငန္းၾကီး ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာစစ္အုုပ္စုုက ေၾကညာခ်က္ထုုတ္လိုုက္ရာမွာ ျမန္မာအမ်ဴိးသမီးေတြ ျပည္ပထြက္ အလုုပ္လုုပ္တာကိုု ကန္႔သတ္တယ္လိုု႔ ဆိုုတယ္။ ဂ်ာနယ္ထဲမွာ ပါတာ ေျပာတာပါ။ ျပည္ပက အင္တာနက္ သတင္းဌာနေတြကေတာ့ ေျပာတာပဲ ရွိတယ္၊ ထြက္ျပီး အလုုပ္လုုပ္တဲ့သူကေတာ့ ရွိေနတာပဲ။ ၀န္ေဆာင္မႈေပးတဲ့ ပြဲစားကုုမၼဏီေတြကလည္း အလုုပ္ျဖစ္ေနတုုန္းပဲ လိုု႔ ေရးေနၾကတယ္။ ဒါက အလုုပ္သမားညႊန္ၾကားဦးစီးဌာနဘက္က သတင္းေတြျဖစ္တယ္။
ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ ႏိုုင္ငံကူးလက္မွတ္ရုုံးက အေနအထားက အရင္တုုန္းကေတာ့ အမ်ဴိးသမီးေတြ ပတ္စ္ပိုု႔ေလ်ာက္တာကိုု ကန္႔သတ္ဖူးတယ္။ အခုုကေတာ့ အကန္႔အသတ္ေတြ စိစစ္တာေတြ မရွိေတာ့ဘူး။ မိန္းကေလးေတြ ျပည္ပထြက္တာကိုု မ်က္လုုံးေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ျပီး တဖက္ကလည္း လက္ၾကီးေတြ ျဖန္႔ထားေတာ့ ေငြမ်က္ႏွာေၾကာင့္ မ်က္လုုံးေတြလည္း စုုံလုုံးကန္းျပီး ပတ္စ္ပိုု႔မွာ ၃ ႏွစ္ သက္တမ္းတုုံး နဲ႔ မိန္းကေလးေတြ ၾကီး ငယ္မဟူ လြတ္လပ္စြာ ျပည္ပထြက္ခြင့္၊ ႏိုုင္ငံကူးလက္မွတ္ ရယူခြင့္ ရွိေနပါျပီ။ စည္းကမ္းေတြ ဥပေဒေတြနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ပဲ တားတယ္ ဆိုုဆိုု အက်င့္ပ်က္ ျခစားမႈေတြက ဥပေဒအေပၚမွာ ရွိေနတာကိုု ထည့္စဥ္းစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
အခုု ေျပာခ်င္တာက အယင္လတုုန္းက ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးေတြအခ်ဳိ႔ စကၤာပူျပည္ပမွာ အိမ္တြင္းမႈအလုုပ္သမ (ရိုုးရိုုးအေခၚ - အိမ္ေဖာ္) အျဖစ္ အလုုပ္ပြဲစားေတြကတဆင့္ လာေရာက္ အလုုပ္လုုပ္ကိုုင္ေနၾကတဲ့ အေၾကာင္းကိုု ဆက္ေရးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စကၤာပူက အလုုပ္ေအဂ်င္စီ၊ စကၤာပူ အစုုိးရ၊ စကၤာပူက အိမ္ေထာင္စုုမ်ား (ျမန္မာမိသားစုုေတြ အပါအ၀င္) က အိမ္တြင္းမႈအလုုပ္သမ ေစ်းကြက္ကိုု အားေပးတယ္၊ လိုုအပ္တယ္။ သည္လုုပ္ငန္းဟာ အစုုိးရ၊ အိမ္ေထာင္စုု၊ အလုုပ္သမားေအဂ်င္စီ၊ အလုုပ္သမားမ်ားအတြက္ ၀င္ေငြ ေဒၚလာ စကၤာပူ သန္းခ်ီတဲ့ စီးပြားေရးလုုပ္ငန္းၾကီး ျဖစ္ပါတယ္။
အစုုိးရနဲ႔ ေအဂ်င္စီကေတာ့ စည္းကမ္း စည္းမ်ဥ္းမ်ား ခ်မွတ္ျပီး အိမ္တြင္းမႈအလုုပ္သမလုုပ္ငန္းကိုု စီမံထိန္းသိမ္း ခန္႔ခြဲပါတယ္။ အိမ္တြင္းမႈအလုုပ္သမားေတြအတြက္ ခံစားခြင့္၊ လစာ၊ အခြန္၊ အိမ္ေထာင္စုုမ်ားက ေပးရတဲ့ အလုုပ္သမားခြန္၊ ဒဏ္ေၾကး၊ လိုုင္စင္ေၾကး၊ ပြဲစားခ စသည္ျဖင့္ေတြကိုု စနစ္တက် ျပဌာန္းတာေတြ လုုပ္ပါတယ္။ အလုုပ္သမေတြကိုု အရည္အခ်င္းရွိဖိုု႔၊ အိမ္ေထာင္စုုကိစၥေတြ အိမ္တြင္းမႈကိစၥေတြ ေခတ္နဲ႔အညီ အမီ လုုပ္ကိုုင္ႏိုုင္ဖိုု႔ သင္ေပးတာ၊ စစ္ေဆးတာ၊ ဘာသာစကား အေျပာအဆိုု အေနအထုုိင္ ဗဟုုသုု ရွိေအာင္ သင္ၾကား စစ္ေဆး ၾကည့္ၾကပ္တာေတြ လုုပ္ေပးတယ္ ဆိုုပါတယ္။ သည္ေတာ့ သည္အလုုပ္ဟာ ေခတ္သစ္ထဲက ေရွးေဟာင္းအလုုပ္တခုု ဆိုုေပမယ့္ စည္းစနစ္နဲ႔ ေခတ္မီမႈေတြ ရွိတယ္လိုု႔ ဆိုုရမယ္ ထင္ပါတယ္။
ဥပမာ - အိမ္တြင္းအလုုပ္သမဟာ ညအိပ္ရာ၀င္ခ်ိန္၊ အလုုပ္သိမ္းခ်ိန္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ရွိတယ္။ အနားယူခ်ိန္၊ အားလပ္ခ်ိန္ရွိတယ္။ စေန တနဂၤေႏြမွာ နားခြင့္ လည္ပတ္ခြင့္ ရွိတယ္။ မိသားစုု ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ဆက္သြယ္ ထိေတြ႔ခြင့္ေတြ ရွိတယ္။ ဒါ့အျပင္ အိမ္တြင္းအလုုပ္သမေတြဟာ သူတိုု႔အားလပ္ရက္ေတြမွာ အလုုပ္လုုပ္ရမယ္ ဆိုုရင္ေတာ့ အိမ္ရွင္က သီးသန္း အပုုိေငြေၾကးေပးျပီး အခ်ိန္ပိုုလုုပ္ခနဲ႔ လုုပ္ၾကရတယ္ ဆုုိတယ္။ အားလပ္ရက္ေတြမွာ စကၤာပူက ေစတနာ၀န္ထမ္းအဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ ဘာသာေရးအဖြဲ႔ေတြ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ အသက္ေမြးသင္တန္းေတြ တက္ျပီး ဘ၀တက္လမ္း ရွာခြင့္ ရွိတယ္လိုု႔ သိရပါတယ္။
သိုု႔ေသာ္ စကားခ်ပ္ ၀င္ေျပာရရင္ေတာ့ - အိမ္တြင္းအလုုပ္သမ အထက္ပါအတ္ိုုင္း ခံစားခြင့္ရွိဖိုု႔ကေတာ့ ကာယကံရွင္ကိုုယ္တိုုင္ရဲ့ ဗဟုုသုုတ ကိုုယ္ခံ အရည္အခ်င္း၊ ပြဲစားမ်ားရဲ့ သေဘာထားၾကီးမႈ၊ အိမ္ရွင္မ်ားရဲ့ အျမင္က်ယ္မႈ ခြင့္ျပဳမႈေတြအေပၚ အမ်ားၾကီး မူတည္တယ္လိုု႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ မည္သိုု႔ပင္ ခံစားခြင့္နဲ႔ အခြင့္အေရးေတြ စည္းကမ္း ဥပေဒေတြ သတ္မွတ္ထားပါေစ မလိုုက္နာသူေတြ၊ စည္းေဖာက္သူေတြကေတာ့ အလုုပ္သမား၊ အလုုပ္ရွင္၊ အက်ဴိးေဆာင္ေတြ တဖက္ဖက္မွာေတာ့ ရွိေနမွာပါပဲ။
အလုုပ္ပြဲစားေတြက အိမ္တြင္းအလုုပ္သမကိုု အိမ္ရွင္ထံ အပ္ခ်ိန္မွာ ၆ လ အစမ္းလုုပ္ခြင့္ ရွိတယ္။ ႏွစ္ဦး ႏွစ္ဖက္ မေက်လည္ရင္ ေျပာင္းခြင့္ ရွိတယ္လိုု႔ ဆိုုတယ္။ အဲသည္ ၆ လ ေက်ာ္ျပီး ေနာက္ပိုုင္း ကိစၥကေတာ့ အလုုပ္သမားနဲ႔ အလုုပ္ရွင္နဲ႔ တိုုက္ရိုုက္ဆိုုင္တယ္။ ပြဲစားနဲ႔ အစုုိးရက ဥပေဒ စည္းကမ္းနည္းလမ္းအရ ၀င္ျပီး ေျဖရွင္းခြင့္ ရွိတယ္လိုု႔ ဆိုုပါတယ္။
အလုုပ္ပြဲစားေတြကိ ုုအလုုပ္သမေတြ ေပးရတဲ့ ပြဲစားခက စကၤာပူ ေဒၚလာ ၂၁၀၀ ေလာက္ ရွိတယ္ ၾကားပါတယ္။ အဲဒါကိုု ၇လ ျဖန္႔ျပီး တလ ၃၀၀ ႏႈန္းနဲ႔ ပြဲစားက ျဖတ္ယူတယ္ ဆိုုတယ္။ အဲသည္အတြင္းမွာ အလုုပ္သမက က်န္တဲ့ လစာကိုု ခံစားခြင့္ရိွတယ္။ ျမန္မာေတြအတြက္ ပ်မ္းမွ်လစာက ၃၅၀ ဆိုုရင္ ၅၀ကိုု ကာယကံရွင္က စုုထားလိုု႔ ရတယ္ေပါ့။
ျမန္မာအလုုပ္သမေတြကေတာ့ မည္သုုိ႔နည္းျဖင့္ စကၤာပူသိ႔ုု ေရာက္လာသည္ျဖစ္ေစ ျမန္မာသံရုံးမွာ အခြန္ေဆာင္တာ၊ သက္တမ္းတိုုးတာေတြကေတာ့ သူတိုု႔ လမ္းေၾကာင္းေတြ လမ္းေတြနဲ႔ လုုပ္ရတာ ျဖစ္တယ္လိုု႔ ဆိုုပါတယ္။ ျမန္မာသံရုုံးကေတာ့ သူတိုု႔သတ္မွတ္ထားတဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြ အခြန္ေငြေတြ သတ္မွတ္ေၾကးေတြ ရေနရင္ က်န္တာ ဘာကိုုမွ သိပ္ျပီး ဂရုုမစိုုက္ၾကဘူးဆိုုတာကေတာ့ အမ်ားသိျပီးသားပဲ ေနမွာပါ။
အခုု ဥပမာ အလုုပ္သမ ၂ ဦးအေၾကာင္း ေျပာပါ့မယ္။ ျဖစ္ရပ္မွန္ ဗဟုုသုုတေပါ့။
ပထမ အိမ္တြင္အလုုပ္သမကေတာ့ ခင္ခင္လိုု႔ ဆိုုၾကပါစုုိ႔။ ျမန္မာျပည္ ျပန္သြားတာ ၁ ႏွစ္ေလာက္ ရွိျပီ ထင္ပါတယ္။ (အမည္မွန္ မဟုုတ္ပါ)။ စကၤာပူႏိုုင္ငံသား မိသားစုုထံမွာ အလုုပ္လုုပ္တာ ၄ ႏွစ္ ၾကာပါတယ္။ ပြဲစားေတြကတဆင့္ လာတာပါပဲ။ အိမ္ရွင္ေတြက ခြင့္ျပဳလိုု႔ အားေပးလိုု႔ ပိတ္တဲ့ စေန၊ တနဂၤေႏြမွာ သက္ေမြးပညာသင္တန္းေတြ တက္ပါတယ္။ သင္တန္းေတြကေတာ့ အစုံရွိပါတယ္။ ခ်က္နည္း ျပဳတ္နည္း၊ ကိတ္ဖုုတ္နည္း၊ အထည္ခ်ဳပ္၊ သတိုု႔သမီး၀တ္စုုံခ်ဴပ္နည္း၊ ဆံပင္ညွပ္၊ မိတ္ကပ္ အလွျပင္ စုုံလိုု႔ပါပဲ တဲ့။ အခုု သင္တန္းတခုု ေကာင္းေကာင္း ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္တက္ျပီး ျမန္မာျပည္ျပန္ျပီး ကိုုယ္ပိုုင္အလုုပ္ကေလး ျဖစ္ေနျပီလိုု႔ သိရပါတယ္။ ဒီက အဆက္အသြယ္ေတြနဲ႔ စကာၤပူကိုုလည္း ၀င္ထြက္ ကုုန္သည္လုုပ္ေနေသးတယ္လိုု႔ ဆိုုတယ္။
သင္တန္းေတြ ဘယ္မွာ ရွိသလဲဆိုုတာကိုု ဒီ၀က္ဆိုုက္မွာ ၾကည့္ပါ
ေနာက္တဦးကေတာ့ ၾကင္ၾကင္လိုု႔ပဲ ဆိုုၾကပါစုုိ႔။ သူကေတာ့ အိမ္ရွင္ဆီက ပိုုက္ဆံေတြ ခိုုးျပီး ထြက္ေျပးလိုု႔ အခုု စကၤာပူအခ်ဴပ္ထဲမွာ ေရာက္ေနပါတယ္။ (နံမယ္မွန္လည္း မဟုုတ္ပါဘူး။ ေျပာင္းထားတာေပါ့)။ သူကလည္း ပြဲစားက တဆင့္ စကၤာပူႏိုုင္ငံသား မိသားစုုထံမွာ အလုုပ္လုုပ္ေနတာ ၃ ႏွစ္ ရွိျပီ။ သူက အလုုပ္က နားျပီး အိမ္ျပန္ခ်င္တာ ေပးမျပန္လိုု႔ ဇြတ္ အိမ္က ထြက္ေျပးလာတယ္ ဆိုုတယ္။ သူက အိမ္ရွင္ဆီက ေငြအနည္းငယ္လည္း ခိုုးယူလာတယ္ ဆိုုတယ္။
အခုုလိုုမ်ဴိး အိမ္တြင္းမႈအလုုပ္သမေတြမွာ ျပသနာေတြ ျဖစ္ရင္ ေျဖရွင္းေပးဖိုု႔ အဖြဲ႔ေတြ၊ ေစတနာ၀န္ထမ္းေတြ၊ ဘာသာေရးအသင္းေတြ ရွိပါတယ္။ ေရွ႔ေနေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ထြက္ေျပးတာက ရိုုးရိူးထြက္ေျပးတာဆိုု သိပ္မဆုုိးေပမယ့္ အိမ္ရွင္ဆီက ခိုုးယူလာတာမ်ဴိေတြဆိုုရင္ အမႈက ၾကီးပါတယ္။ အိမ္ေဖာ္ေတြဖက္က ကူညီၤေပးမယ့္သူေတြကလည္း ဒါမ်ဴိးဆိုုရင္ေတာ့ အာဏာပိုုင္ေတြလက္ထဲပဲ ထည့္တာ မ်ားပါတယ္။ (ျမန္မာသံရုုံးကေတာ့ ဘာမွ ၀င္ကူျခင္း မရွိပါဘူးဆိုုတာေတာ့ ထပ္မေျပာေတာ့ပါဘူးေနာ္)။
အိမ္ရွင္ထံက အိမ္တြင္းအလုုပ္သမ ထြက္ေျပးရင္ ၂ ဖက္စလုုံး မသက္သာပါဘူးလိုု႔ ဆိုုတယ္။ အလုုပ္သမကိုု မိရင္ ေထာင္ခ်မယ္၊ ေလယာဥ္စရိတ္ကိုု ပြဲစားသိုု႔မဟုုတ္ အိမ္ရွင္က စိုုက္ေပးရင္ ခ်က္ျခင္း ျပန္ပိုု႔လိုုက္မယ္။ မေပးႏိုုင္ရင္ေတာ့ အက်ဥ္းထဲမွာ ခ်မွတ္ထားတဲ့ ဒဏ္အတုုိင္း ေနရမယ္လိုု႔ ဆိုုတယ္။ အိမ္တြင္းအလုုပ္သမကိုု မမိေတာ့ရင္ေတာ့ အိမ္ရွင္က အစုုိးရထံမွာ အာမခံေငြ တင္တာ ဆုုံးတယ္။ ေငြ ၁ ေသာင္းေလာက္ေတာင္ ဆုုံးႏိုုင္တယ္၊ ဒဏ္ခ်တယ္လိုု႔ ဆိုုတယ္။ အိမ္တြင္းအလုုပ္သမကိုု ဖမ္းမိရင္ေတာင္မွ အိမ္ရွင္က ေနာက္ထပ္ အလုုပ္သမငွားဖိုု႔ မလြယ္ေတာ့ဘူး၊ နံမယ္ပ်က္စာရင္းထဲ ၀င္သြားလိုု႔ အသနားခံစာ တင္ရ၊ ဘာညာ အလုုပ္ရႈပ္တယ္ ဆိုုတယ္။
ၾကင္ၾကင္ရဲ့ အမႈကေတာ့ ပြဲစားေကာ၊ အိမ္ရွင္ကပါ ဘာမွ် ၀င္ျပီး ကူညီျခင္း မရွိလိုု႔ အခ်ဳပ္ထဲမွာ ရက္ျပည့္ေအာင္ ေနရမယ္။ ေနာက္ျပီးမွ ျပည္ႏွင္မယ္လိုု႔ ခန္႔မွန္းၾကပါတယ္။ စကၤာပူေထာင္တိုု႔ အခ်ဴပ္တိုု႔ဆိုုတာလည္း သက္သာလွတယ္ မဟုုတ္ဘူးလိုု႔ ေျပာပါတယ္။ အခ်ဳပ္ခန္းတြင္းမွာ ေလေအးစက္ကိုု အစြမ္းကုုန္ျမွင့္ဖြင့္ထားလိုု႔ အလြန္ေအးစိမ့္တယ္၊ စည္းကမး္ေတြ တင္းၾကပ္တယ္။ အစားအေသာက္ ပုုံမွန္ ေကာင္းစြာ ေကၽြးတာကလြဲလိုု႔ တကိုုယ္ေရသန္႔ရွင္းေရးအတြက္ ဘာမွ ေကာင္းမြန္ေအာင္ ထားမေပးဘူးလိုု႔ အထဲ ေရာက္ဖူးသူ အမ်ဴိးသမီးအခ်ဳိ႔က ေျပာတာ ၾကားရပါတယ္။
ျမန္မာအသိုုင္းအ၀ိုုင္းထဲက ျမန္မာအလုုပ္သမားနဲ႔ ျမန္မာအလုုပ္သမေတြကိုု ကာကြယ္ဖိုု႔၊ ပညာေပးဖိုု႔၊ ေစာင့္ေရွာက္ဖိုု႔၊ ျမွင့္တင္ေရးေတြ လုုပ္ဖိုု႔ ေဆာင္ရြက္ေနသူေတြ လက္ခ်ဴိးေရလိုု႔ ရပါတယ္။ အမ်ားၾကီး မထြန္းကားေသးဘူး။ အျခား လူမ်ဴိးစုုေတြကေတာ့ သူတိုု႔ သံရုုံးေတြ အပါအ၀င္ ကူညီမႈေတြ၊ ေစာင့္ေရွာက္ျမွင့္တင္မႈေတြ လုုပ္ေနတာရွိတယ္။ ျမန္မာေတြကိုုလည္း လက္တြဲ ကူညီမႈေပးတယ္ ဆိုုတယ္။ တခ်ဳိ႔ကေတာ့လည္း အဲသည္လိုု ပင္ပန္းဆင္းရဲအလုုပ္လုုပ္ေနသူ၊ ပညာဥာဏ္ နဲ႔ ကံအက်ဴိးေပး ခ်ဳိ႔တဲ့သူေတြကိုု မပတ္သက္ခ်င္တာ ရွိတယ္။ အားနည္းတဲ့သူတိုု႔တေတြကိုုပဲ ျပန္ လက္ညိဴဳးထုုိးျပီး အျပစ္တင္တာမ်ဳိးရွိတယ္။ သူတိုု႔ေၾကာင့္ ျမန္မာေတြ နာမည္ပ်က္တယ္ေပါ့ေလ။ သိုု႔ေသာ္ လူသားတဦးအေနနဲ႔ ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္မႈကေတာ့ ေပးဖိုု႔ အားေပးဖိုု႔ေတာ့ လိုုတယ္ ထင္ပါတယ္။ မသိေသးသူေတြ၊ ဥပကၡာျပဳေနသူေတြကိုုလည္း အခုုလိုု ေဆာင္းပါးမ်ဴိးေတြနဲ႔ ဗဟုုသုုတအျဖစ္ မွ်ေ၀ေပးဖိုု႔ လိုုမယ္ ထင္ပါတယ္။

မေလးရွားမွာ ျမန္မာအလုပ္သမားေတြ ဆႏၵျပ

မေလးရွားႏုိင္ငံ ဂ်ိဳဟိုးျပည္နယ္က ေႂကြထည္ပစၥည္း ထုတ္လုပ္တဲ့ INNO CERAMITEC စက္ရုံက ျမန္မာ အလုပ္သမားေတြဟာ မတရား ခုိင္းေစခံရမႈ၊ အလုပ္သမား အခြင့္အေရး ဆုံးရံွဳးမႈေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အလုပ္မဆင္းဘဲ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပခဲ့ၾကရာမွာ အာဏာပုိင္ေတြက အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲၿပီး ဆႏၵျပေခါင္းေဆာင္ ၂ ဦးကို ဖမ္းဆီးခဲ့တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

(Photo: AFP)

မေလးရွားႏိုင္ငံ ကြာလာလမ္ပူၿမိဳ႕ရွိ ႏိုင္ငံျခား အလုပ္သမားမ်ား ေနထိုင္ရာ အေဆာင္တခု ျဖစ္ပါသည္။ (Photo: AFP)

စက္ရုံမွာ လုပ္အားနဲ႔ လုပ္ခလစာ မမွ်တတာ၊ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ ညံ့ဖ်င္းတာေတြအေပၚ အလုပ္သမား အခြင့္အေရး ေတာင္းဆိုခ်က္ ၅ ခ်က္ တင္ျပၿပီး ဧၿပီလ ၁၉ ရက္ကေန ၂၁ ရက္ေန႔အထိ ျမန္မာအလုပ္သမား ၆ဝ အပါအဝင္ လူမ်ိဳးစုံ စုစုေပါင္း အင္အား ၁၂ဝ ေလာက္ ဆႏၵျပခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒီ ျဖစ္ရပ္နဲ ့ပတ္သက္လို႔ အလုပ္သမားေတြဘက္က လုိက္ပါ ေဆာင္ရြက္ေပးေနတဲ ့NLD- LA မေလးရွားဌာနခြဲက ဦးဥာဏ္လင္းက ေျပာျပပါတယ္။

“လုပ္အားနဲ႔ လစာမမွ်တာ၊ ၿပီးေတာ့ တျခား အခြင့္အေရးေတြ ရဖုိ႔အတြက္ သူေဌးကို ေတာင္းဆုိတာ။ သူေဌးက ျပန္ၿပီးတုန္႔ျပန္တဲ့ေနရာမွာ သူတိုရဲ႕ အေဆာင္ေတြမွာ ေရျဖတ္တာေတြ လုပ္တယ္။ သူတို႔က အလုပ္မဆင္းဘဲ ဆႏၵျပေတာ့ သူေဌးက ရဲကိုေခၚၿပီး အလုပ္ျပန္ဆင္းခုိင္းဖုိ႔လုပ္တာကေနၿပီး ဆႏၵျပေခါင္းေဆာင္လုိ႔ ယူဆတဲ့ နီေပါတေယာက္နဲ႔ ျမန္မာတေယာက္ ဖမ္းသြားတယ္။ ခုထက္ထိ ျပန္လႊတ္မေပးေသးဘူး”

အလုပ္သမားေတြက လုပ္အားခ မေလးရွားရင္းဂစ္ ၂၅ ရင္းဂစ္ အထိ တိုးေပးဖို ့ေတာင္းဆုိတာကို ၂၂ ရင္းဂစ္ ေပးမယ့္အေၾကာင္းနဲ႔ ေသာၾကာေန႔ ၂၂ ရက္ေန႔မွာ အလုပ္ျပန္ဆင္းဖုိ႔ ျမန္မာေအးဂ်င့္က လက္မွတ္ထုိးခိုင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္သမားေတြက လက္မွတ္ထုိးမေပးဘူးလို႔လည္း သိရပါတယ္။ ၂၁ ရက္ေန႔မွာ အလုပ္သမားေတြရွိတဲ့ အေဆာင္ကို ရဲေတြေရာက္လာၿပီး ျမန္မာအလုပ္သမား ကုိေအာင္ေက်ာ္နဲ႔ နီေပါ အလုပ္သမားတဦးကို ဖမ္းသြားပါတယ္။

“သူတို႔ကို အတင္းအၾကပ္ ဖိအားေပးေတာ့ ေနာက္ဆံုးပိတ္ လက္မွတ္ထုိးလုိက္ရတယ္။ သူတို႔ေနတဲ့ အေဆာင္ေအာက္ထပ္ အခန္းေတြကုိ ရဲက ဝင္ၿပီး အိပ္ေနတဲ့သူေတြကို ရဲေတြ အျမဲေဆာင္ေနတဲ့ ျငဳပ္ေကာင္း စပေရးဗူးေတြနဲ႔ ပက္သြားတယ္။ လူေတြက လည္ပင္းေတြနာ၊ မ်က္လံုးေတြနာၿပီး က်န္ေနခဲ့တယ္။ အဲဒီေတာ့ အားလံုးက အဲလုိဖိအားေပးခံရေတာ့ ေၾကာက္ၿပီးေတာ့ လက္မွတ္ထုိုးရတာ၊ စာခ်ဳပ္ေတာ့မဟုတ္ဘူး။ ေလာေလာဆယ္ လုပ္တဲ့လူေတြထဲမွာ ဘယ္သူပါသလဲဆုိတာကို”

ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြကို အလုပ္ရွင္ဘက္က တစုံတရာ ေဆြးေႏြးတာမရွိဘဲ အဓမၼ အလုပ္ဆင္းခိုင္းတဲ့အတြက္ ေသာၾကာေန႔ကေတာ့ အလုပ္သမားေတြ အလုပ္ ျပန္ဆင္းေနၾကတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

အမႈနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ တရားမွ်တမႈ ျဖစ္ေပၚဖို႔နဲ႔ မတရား အဖမ္းခံရသူေတြ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ မေလးရွား အေျခစိုက္ အလုပ္သမားအေရး ကူညီေပးေနတဲ့ NGO အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ NLD –LA Malaysia အလုပ္သမား ေရးရာဌာနက ဆက္လက္ လုိက္ပါ ကူညီေဆာင္ရြက္ ေပးေနတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

RFA သတင္းဌာနမွ ထပ္မံကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

ထိုင္းတြင္ တရားမဝင္ လုပ္သားမ်ား မွတ္ပံုတင္ခြင့္ ခြင့္ျပဳမည္

ဘန္ေကာက္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ တရားမဝင္ ေရႊ႔ေျပာင္း လုပ္သားမ်ားအတြက္ မွတ္ပံုတင္ အသစ္ျပဳလုပ္ခြင့္ကို မၾကာခင္ ဖြင့္လွစ္ေပးသြားမည္ဟု ထိုင္းအလုပ္သမား ဝန္ၾကီးက ဧၿပီလ ၁၉ ရက္ အဂၤါေန႔တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ အစည္းအေဝး တရပ္တြင္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခဲ့ေၾကာင္း ထိုင္းႏိုင္ငံ အေျခစိုက္ ေနးရွင္းသတင္းက ေရးသားထားသည္။

ဒုဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ဆနန္ ဦးေဆာင္ကာ ဝန္ၾကီးဌာန ၂၂ ခုမွ တာဝန္ရွိ အရာရွိမ်ား ပါဝင္သည့္ တရားမဝင္ ႏိုင္ငံျခားသား အလုပ္သမား စီမံခန္႔ခြဲေရး ေကာ္မတီ အစည္းအေဝးမွ သေဘာတူခဲ့ၿပီး၊ အစိုးရအဖြဲ႔မွ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ အစည္းအေဝးတြင္ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္က သေဘာတူလက္မွတ္ ေရးထိုးမည္ျဖစ္သည္။

“ယခု ဖြင့္လွစ္ေပးမည့္ မွတ္ပံုတင္အသစ္ အစီအစဥ္ကို ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ရန္ ပ်က္ကြက္သူ မည္သူမဆို တရားဥပေဒ ခ်ဳိးေဖာက္မႈျဖင့္ ျပင္းထန္စြာ အေရးယူခံရမည္ျဖစ္ၿပီး၊ လူကုန္ကူးမႈျဖင့္ပါ အျပင္းထန္ဆံုး အျပစ္ေပးသြားမည္” ဟု ထိုင္းအလုပ္သမား ဝန္ၾကီးက ခ်လမ္ခ်ဳိင္း ဆီရီအြန္၏ ေျပာစကားကို အဂၤါေန႔ထုတ္ ထုိင္းဘာသာျဖင့္ ေရးထားသားေသာ ေနရွင္းက ကိုးကားထားသည္။

ေဖေဖာ္ဝါရီလကုန္တြင္ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ လက္ဝယ္ ပိုင္ဆိုင္ထားသူမ်ားမွ လြဲ၍ အလုပ္လုပ္ခြင့္ လက္မွတ္ (ဘဒ္) သက္တမ္း မဆက္ေတာ့ဘဲ တရားမဝင္ အလုပ္သမားမ်ားအျဖစ္သို႔ ကူးေျပာင္းသြားခဲ့သူမ်ားကို မစၥတာ ခ်လမ္ခ်ဳိင္း ဆီရီအြန္က ရည္ညႊန္းေျပာဆိုျခင္း ျဖစ္သည္။

ေရႊ႔ေျပာင္း အလုပ္သမားအေရး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈအဖြဲ႔ MWG မွ တာဝန္ခံတဦးက “ေနာက္အပတ္ ျပဳလုပ္မယ့္ ကက္ဘိနက္ အစည္းအေဝးကေန တရားဝင္ေၾကညာဖို႔ မ်ားပါတယ္။ မဟုတ္ခဲ့ရင္ ေနာက္လဆန္းေပါ့” ဟု မဇၥ်ိမကို ခန္႔မွန္းေျပာဆိုသည္။ ထို႔အတြက္ အလုပ္သမားမ်ားအေနျဖင့္ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ထားရန္ လိုအပ္သည္ဟု ဆုိသည္။

ဝန္ၾကီးအဖြဲ႔ အစည္းအေဝးကို အပတ္စဥ္ အဂၤါေန႔တုိင္း က်င္းပေလ့ရွိသည္။

ေရာင္ျခည္ဦး အလုပ္သမားမ်ားသမဂၢ တာဝန္ခံ ဦးမိုးေဆြက “ဒီကိစၥကို ၾကိဳဆိုပါတယ္။ ဘာ့လို႔လဲဆိုေတာ့ အလုပ္သမားေတြက အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ တရားမဝင္ အလုပ္သမား ျဖစ္ေနၾကတယ္။ ဥပမာ - ပိုင္ရွင္က အလုပ္သမားကို ထိန္းခ်ဳပ္ခ်င္လို႔ မလုပ္ေပးတာမ်ဳိး၊ အလုပ္ထြက္တဲ့အခါ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ လက္မွတ္ကို ပိုင္ရွင္ေတြက မေပးလို႔ တရားမဝင္ ျဖစ္သြားတာမ်ဳိး၊ ပြဲစားနဲ႔ လုပ္ရလို႔ ေစ်းအရမ္းၾကီးၿပီး မလုပ္ႏုိင္တာေတြေၾကာင့္ စသျဖင့္ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

သူက ဆက္ၿပီး ’’အလုပ္သမားေတြ ကိုယ္တိုင္က အလုပ္ရွင္ရဲ႕ ေထာက္ခံစာနဲ႔တင္ပဲ လက္မွတ္လုပ္ခြင့္ကို ခြင့္ျပဳခဲ့မယ္ဆိုရင္ အလုပ္သမားေတြ အတြက္ေရာ၊ ထိုင္းအစိုးရအတြက္ပါ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အဆင္ေျပမယ္လို႔ အၾကံျပဳလိုပါတယ္’’ ဟု ေျပာသည္။

၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလကုန္ ဘတ္သက္တမ္း တိုးေသာအခါ ဦးေရ ၅၄၃,၇၄၉ မွ ၂၉၅,၁၃၆ ဦးသာ သက္တမ္းဆက္ခဲ့သည္။ တခ်ိန္တည္းတြင္ ျမန္မာ၊ လာအို၊ ကေမၻာဒီးယား ၃ ႏိုင္ငံမွ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ကိုင္ေဆာင္၍ အလုပ္လုပ္ေနသူေပါင္းမွာ ၅၅ဝ,ဝဝ၃ ဦး ျဖစ္ၿပီး ထိုအထဲတြင္ ျမန္မာက ၃၅၂,၇၄၈ ဦး ပါဝင္ေၾကာင္း အလုပ္သမားဝန္ၾကီးဌာန ထုတ္ျပန္ေသာ စာရင္းဇယားကို ကိုးကား၍ ႏိုင္ငံတကာ ေရႊ႔ေျပာင္းေနထိုင္သူမ်ားေရးရာ IOM အဖြဲ႔က ဧၿပီလ ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ သတင္းထုတ္ခဲ့သည္။

အလုပ္သမားမ်ားသည္ မိမိေရာက္ရွိရာ ခ႐ိုင္မ်ားတြင္ မွတ္ပံုတင္ခြင့္ ရရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ကိုယ္ေရးရာဇဝင္၊ မ်က္ႏွာပံုပန္းသ႑ာန္ႏွင့္ လက္ေခ်ာင္း ၁ဝ ေခ်ာင္း လက္ေဗြမ်ားကိုပါ ထိုင္းအစိုးရက မွတ္တမ္းတင္မည္။

ယခုဖြင့္လွစ္ေပးမည့္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ခြင့္သည္ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ၈ ၾကိမ္ေျမာက္ ျဖစ္လာမည္ျဖစ္ၿပီး၊ တခ်ိန္တည္းမွာပင္ ႏိုင္ငံသားစိစစ္မႈျပဳ၍ ယာယီႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ ကိုင္ေဆာင္ကာ အလုပ္လုပ္ခြင့္ျပဳသည့္ အစီအစဥ္ကိုလည္း ဆက္လက္ျပဳလုပ္ေနမည္ျဖစ္သည္။

မဇၥ်ိမ သတင္းဌာနမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

ကြ်န္{သို႔မဟုတ္}ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား

ေရွးေရွးတုန္းကေတာ့

နယ္ခ်ဲ႕ေတြကကြ်န္ျပဳဖို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီကိုလာတယ္ ။

ဒီဘက္ေခတ္မွာေတာ႔
ကြ်န္ခံဖို႔ကြ်န္ေတာ္တို႔ကိုယ္တိုင္ခရီးထြက္ရတယ္ ။

လူျဖစ္ေပမဲ႔…….
ေ႐ြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္ကမ႐ွိဘူး အေမရယ္ ။
ကြ်န္ေတာ္႔အျဖစ္က
အိပ္မက္ထဲကကမၻာကို
ကြ်န္႐ြာမွသြား႐ွာမိတဲ႔အျဖစ္ ။
ေသရင္ေျမႀကီးဆိုတာကေတာ႔မွန္ပါတယ္

႐ွင္ရင္ေတာ႔
မစို႔မပို႔ေငြေလးက ကြ်န္ေတ္တို႔အတြက္
ေ႐ႊထီးေပါ႔ ။

တစ္႐ြာေျပာင္းေပမဲ႔
သူေကာင္းေတာ႔မျဖစ္ခဲ႔ပါဘူး ။
ကြ်န္ပဲျဖစ္ခဲ႔ရတယ ္အေမ………

ေၾကာက္ရင္လြဲ
ရဲရင္မင္းျဖစ္သတဲ႔ ။
ကြ်န္ေတာ္ေလ
ေမနဲ႔မိသားစုအတြက္
ရဲခဲ႔ပါတယ္
ခု……..ကြ်န္ပဲျဖစ္ေနေသးတယ္ အေမ ။
ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ရဲရင္႔မႈ႕ေတြကပဲ လြဲေနလို႔လား ။
ကို႔အခြင္႔အေရးကိုသိဖ႔ိုေနေနသာသာ
တစ္ခ်ိဳ႕သူငယ္ခ်င္းေတြဆို
ကိုယ္႔အသက္ကိုယ္ဘယ္ေလာက္႐ိွမွန္းေတာင္မသိၾကဘူး ။

အေမ……………
အေမေျပာေတာ႔ အလုပ္လုပ္ရင္ႀကီးပြားမယ္ဆို ။
အလုပ္လုပ္ေလ
ပုိပိုၿပီးခိုင္းေလ
ကြ်န္ျဖစ္ေလေလပဲ……..အေမရဲ႕ ။
လူအခ်င္းခ်င္းဆိုတဲ႔အသိ
သူတို႔မွာ မ႐ွိဘူး အေမရဲ႕
ေသြးစုတ္ဖို႔ပဲသူတို႔သိတယ္ ။

အေမရယ္……..
ကြ်န္ေတာ္လဲအစကေတာ႔
ခ်စ္သူရဲ႕မ်က္ႏွာသုတ္ပဝါျဖစ္ဖို႔
မွန္းၿပီးထြက္ခဲ႔တာေပါ႕ ။
ခုျဖစ္လာတာက
အားလံုးရဲ႕ေျခသုတ္ပဆိုး
မ႐ိွေသးတဲ႔အစြယ္ေတာင္ႀကိဳးခဲ႔ၿပီ ။

ခုေတာ႔…………….
ကြ်န္ေတာ္႔အသဲႏွလံုးကလည္း
ကြ်န္အခ်င္းခ်င္းေတာင္မွ
ျပန္မစုတ္ခ်င္တဲ႔ သရက္ေစ႔တစ္ေစ႔ေပါ႕ ။

ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ကြ်န္လို႔သံုးလို႔
မငိုလိုက္ပါန႔ဲ အေမရယ္
သူတို႔ေဒါသေလးတစ္ခ်က္ထြက္႐ံုနဲ႔
ရာဘာခင္းထဲ ရက္ရက္စက္စက္
အသက္ခံႏိုင္ရတယ္ဆိုတာေတာ႔
ကြ်န္ေတာ္တို႔အသက္တစ္ေခ်ာင္းက
ရာဘာတစ္ပင္ေလာက္ေတာင္မွ
တန္ဖိုးမ႐ွိဘူး……..အေမ ။
သူတို႔အခ်စ္ေတာ္ ေခြးတစ္ေကာင္ေလာက္
တန္ဖိုးမ႐ွိဘူး……….အေမ ။

ဒါကို……..ကိုယ္႔ကိုယ္ကို”သခင္”လို႔
မ်က္လံုးစံုမွိတ္ၿပီး ေႂကြးေၾကာ္ ေနရမွာလား ။
အနာ႐ွိတာကိုလက္ခံမွ
ေဆးထည္႔လို႔ရမွာ…….. အေမ ။

လူေတြကေျပာေတာ႔
ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ႐ိုင္းပင္းၾကတယ္ဆို၊
ေကာင္းတဲ႔သူေတြ႐ိွသလို………
တစ္ခ်ိဳ႔ဆို ေတာ္ေတာ္ကိုဆိုးတယ.္ ……အေမ ။

ကြ်န္ေတာ္တို႔……
ေ႐ႊလို႔ၿခံဳံုငုံေခၚေနတဲ႔အထဲကပဲ
ပြဲစားအခ်ငး္ခ်င္းေရာင္းစားေနၾကတာ……..အေမ ။

တိုင္းျပည္မီးေလာင္လို႔

အခ်င္းခ်င္း ခ်နင္းရက္တာလား?
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္…….

သူတို႔လူစိတ္မ႐ွိတာကေတာ႔
ေသျခာပါတယ္………အေမ ။

ေ႐ႊဆိုတဲ႔စကားလံုးက
အကုန္လံုးနဲ႕ေတာ႔မတန္ပါဘူး ၊
သူတို႔ကို………
ေ႐ႊစာရင္းထဲက ကြ်န္ေတာ္ထုတ္တယ္……အေမ ။

ဟိုတစ္ေလာက………
စာအုပ္ထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္ဖက္လိုက္ရတယ္
လင္ကြန္း{အေမရိကန္သမၼတ}ဆိုတဲ႔သူက
ကြ်န္စနစ္ပေပ်ာက္ေအာင္
သူလုတ္ေဆာင္ေပးခဲ႔သတဲ႔ ၊
ဘယ္မွာဟုတ္လို႔လဲ………အေမရယ္ ။
သားတို႔ကိုလာၾကည္႔စမ္းပါ
သူလုတ္ႏုိင္ခဲ႔တာ
သူ႕ႏိုင္ငံကြက္ကြက္ေလးပဲ၊
သူ႔ကိုေလးစားေပမဲ႔
သူဟာ{လင္ကြန္း}
သမိုင္းတင္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္
မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေသးပါဘူး……….အေမရယ္ ။

အေမ……..
လူ႕အျဖစ္ကရခဲတယ္ဆို ၊
ရခဲတာပဲေကာင္းပါတယ္ အေမ
ကြ်န္ေတာ္လူမျဖစ္ခ်င္ေတာ႔ဘူး ။
ကြန္ေတာ္ငွက္ကေလးေတြေငးၾကည္႔မိတယ္၊
ငွက္အခ်င္းခ်င္း……….
အမ်ိဳးအႏြယ္မတူလို႔
မကူညီႏိုင္ေသာ္မွ
မရက္စက္ၾကပါဘူး………..အေမ ။

ငွက္ကေလးေတြမွာ……..
ျပည္တြင္းစစ္မ႐ွိဘူး ၊
ငွက္ကေလးေတြမွာ……..
ဘာသာေရးအဓိက႐ုန္း မ႐ိွဘူး ၊
ငွက္ကေလးေတြမွာ……..
စီးပြားေရးနယ္ခ်ဲ႔တာမ႐ိွဘူး ၊
ငွက္ကေလးေတြမွာ……..
ကိုယ္႕အသိုက္အၿမံဳကို ဗိုၾကၿပီး
အတင္းေရြ႕ခိုင္းတာမ႐ိွဘူး ၊
ငွက္ကေလးေတြမွာ……..
ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်ၿပီး
ေလွာင္အိမ္ထဲမွာေနရရင္ေတာင္
သူတို႔သခင္က
သူတို႔ကို အခ်စ္နဲ႕ေလွာင္ထားတာ ။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ကေတာ႔……….
အမုန္နဲ႕ေလွာင္ထားျခင္း ခံရတယ္………အေမရယ္ ။

ကမၻာ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္း
ကြ်န္ေတာ္တို႔ငိုသံေတြဘယ္ေလာက္က်ယ္က်ယ္
ဘယ္သူေသေသ၊ငေတမာၿပီးေရာ
အမ်ိဳးသားအက်ိဳး စီးပြားဆိုတဲ႔
စကားလံုးမ်ားေအာက္မွာ
နားေပါက္ေတြပိတ္ေနၾကတယ္ထင္ပါရဲ႕။

လူ႔အခြင္႔အေရးဆိုတဲ႔ ပန္းဟာ
ဖိႏွိပ္သူေတြရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းမွာ မပြင္႔ဘူး……….အေမ ။

ကြ်န္စနစ္ဟာ
စာ႐ြက္ေပၚမွာေတာင္မွ
ေပ်ာက္မသြားေသးပါဘူး………..အေမရယ္ ။

အဓမၼ ပိတ္ေလွာင္ အလုပ္ခိုင္းခံရသူမ်ား လြတ္ေျမာက္

ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕အလယ္ ဒင္ဒဲန္ နယ္ေျမအတြင္းရွိ အထည္ခ်ဳပ္ စက္ရံုငယ္ တခုတြင္ မတရား အလုပ္ေစခိုင္း၍ ေလွာင္ ပိတ္ခံထားရသည့္ ျမန္မာ အလုပ္သမား ၆၀ ခန္႔ကုိ ထုိင္း အစိုးရအာဏာပိုင္မ်ားက ယမန္ေန႔က ကယ္တင္ခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရ သည္။

Burmes_workers_BKK_11_01

ယမန္ေန႔က ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာေသာ ပိတ္ေလွာင္ခံထားရသည့္ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ား (ဓာတ္ပုံ - ဧရာဝတီ)


ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားက ယင္းအထည္ခ်ဳပ္ စက္႐ုံမွ အျပင္သို႔ ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္လာသူ တဦး၏ တုိင္ၾကားခ်က္ အရ ထိုအလုပ္သမားမ်ားကို ကယ္တင္ႏိုင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း လြတ္ေျမာက္ခဲ့ေသာ ကုိသိန္းႏိုင္က ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။

ကယ္တင္ခဲ့ေသာ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားကုိ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းႏွင့္ ရဲစခန္းတြင္ ထိန္းသိမ္းထားေၾကာင္း ၎ကဆိုသည္။ ကုိသိန္းႏုိင္သည္ ယင္းအထည္ခ်ဳပ္ စက္႐ုံတြင္ ၃ လခန္႔ အၾကာ အလုပ္လုပ္ကိုင္ခဲ့ရသူ တဦး ျဖစ္သည္။

“သူတို႔က လစာ မေပးတာ အမွန္ပဲ၊ က်ေနာ္တို႔ကို ေခၚကတည္းက ကယ္ရီခကုိ တလမွာ နည္းနည္းျဖတ္သြားမယ္ဆိုၿပီး အိမ္ စရိတ္ေတြ ဘာေတြ ျဖတ္ၿပီးေတာ့ က်န္တဲ့ ပိုက္ဆံကိုလည္း တျပားမွ မေပးဘူး”ဟု ကုိသိန္းႏိုင္က ဆက္ေျပာသည္။

အလုပ္ရွင္က ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားကို ပိုက္ဆံ မေပးသည့္အျပင္ တျခားစက္႐ုံသို႔ အလုပ္ေျပာင္းလုပ္ရန္ကိုလည္း ခြင့္မျပဳ ေၾကာင္း သိရသည္။

ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ားကုိ တလလွ်င္ လစာ ဘတ္ ၇၀၀၀ ေပးမည္ဟု အလုပ္ရွင္က ေျပာေသာ္လည္း တလလွ်င္ ဘတ္ ၂၀၀ သာရေၾကာင္း၊ တေန႔လွ်င္ အလုပ္ ၁၆ နာရီ လုပ္ရေၾကာင္း ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားက ဆိုသည္။

ထုိင္းသတင္းမ်ား ေဖာ္ျပခ်က္အရ အထည္ခ်ဳပ္စက္႐ုံ ပိုင္ရွင္သည္ တ႐ုတ္ လူမ်ဳိး ျဖစ္ၿပီး လူကုန္ကူးမႈ အပါအ၀င္ အလုပ္သမား အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၂ ခုျဖင့္ အေရးယူခံရဖြယ္ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

ဒင္ဒဲန္ ရဲစခန္းမွာ တာ၀န္က်ေနေသာ ရဲတဦးက ျမန္မာ အလုပ္သမား ၃၀ ခန္႔ကုိ ရဲစခန္းတြင္ ထိန္းသိမ္းထား ေၾကာင္း၊ မနက္ျဖန္တြင္ တရား႐ုံးတက္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ ႏွစ္ ဇြန္လကလည္း ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ ၿမိဳ႕လယ္ရွိ အထည္ခ်ဳပ္ စက္ရံုငယ္ တခုအတြင္း မတရား အလုပ္ ေစ ခိုင္း ခံရေသာ ျမန္မာ အလုပ္သမား ၆ ဦးကို ဘန္ေကာက္ အေျခစိုက္ ေရာင္ျခည္ဦး အလုပ္သမား အဖြဲ႔က ကူညီ ကယ္ထုတ္ ေပးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ဧၿပီလ၂၅ ရက္ေန႔ထုတ္ အစိုးရ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာတြင္ ထိုင္းႏွင့္ ျမန္မာ လူကုန္ကူးမႈ ပူးေပါင္း တိုက္ ဖ်က္ေရး နားလည္မႈ စာခြ်န္လႊာကို ႏွစ္ႏုိင္ငံ တာ၀န္ရွိသူမ်ား လက္မွတ္ ေရးထိုးၾကေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ့သည္။

Burmes_workers_BKK_11_02

အဓမၼပိတ္ေလွာင္၍ အလုပ္ခိုင္းခံထားရသည့္ အလုပ္သမားမ်ားကို ကယ္ထုတ္ေနစဥ္ (ဓာတ္ပုံ - ဧရာဝတီ)


သို႔ေသာ္ ျမန္မာျပည္သားမ်ားသည္ ထုိင္းႏုိင္ငံ၌ အထည္ခ်ဳပ္ စက္႐ုံ အပါအ၀င္ ေစ်း၊ စားေသာက္ဆုိင္၊ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ ငန္း၊ အိမ္ေဖာ္၊ လိင္ေဖ်ာ္ေျဖေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကၿပီး ေခါင္းပံုျဖတ္ခံရျခင္းမ်ား မၾကာခဏ ႀကံဳေတြ ႔ေနရ ေၾကာင္း သတင္းမ်ား အရသိရသည္။

ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း လာေရာက္အလုပ္လုပ္ေနေသာ ေရႊ ့ေျပာင္းျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားမွာ၂ သန္းခြဲမွ ၄ သန္း ၀န္းက်င္ ရွိႏိုင္ ေၾကာင္း အလုပ္သမားအဖြဲ ့အစည္းမ်ားက ခန္႔မွန္းေျပာဆိုၾကသည္။

ဧရာ၀တီ သတင္းဌာနမွ ထပ္မံကူးယူေဖာ္ျပပါသည္